ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΙΑΤΡΕΙΟΥ
ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ
EXAM PREPARATION
COOK BOOK RECIPES
ON LINE SERVICES
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ

Συσσώρευση λίπους στην περιοχή της κοιλιάς


Μουντζούρης Δημήτριος 

Ιατρός -Ειδικός Παθολόγος

Εντύπωση προκαλεί το τεράστιο ενδιαφέρον των γιατρών και η επικέντρωση των ερευνών τους γύρω απο το θέμα αντίσταση στην ινσουλίνη.

Πραγματικά διερωτάται κάποιος τί είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη ?Η απάντηση είναι δύσκολη και όχι εύκολα κατανοητή στην μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου.Με λίγα λόγια θα μπορούσε κάποιος να εκφράσει τον ορισμό πως αντίσταση στην ινσουλίνη είναι η δυσκολία που εμφανίζουν τα κύτταρα του οργανισμού στην δράση της ινσουλίνης επ αυτών. Στην κατάσταση αυτή αρχικά ο οργανισμός αντιδρά με υπερπροσφορά ινσουλίνης για να αντισταθμίσει την αντισταση που προβάλλουν τα κύτταρα .Όμως η συνεχής παραγωγή ινσουλίνης απο τα β κύτταρα του παγκρέατος τα οδηγεί προοοδευτικά σε εξάντληση και αδυναμία παραγωγής ινσουλίνης όποτε η επίβίωση του οργανισμού εξαρτάται απο τη εξωγενή χορηγησή της.

Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο εκδηλώνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να είναι και δέκα χρόνια πρίν απο την εμφάνιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ .Κατά την γνώμη μου επειδή αυτές οι διαταραχές αναπτύσονται πάνω σε γενετικά καθορισμένο υπόστρωμα, δηλαδή κάποια γονίδια είναι υπέυθυνα για την εκδήλωση αυτών των νοσημάτων άλλωστε πρόσφατες επιστημονικές έρευνες έχουν ενοχοποιήσει πολλά  εξ αυτών ,οι άνθρωποι παρουσιάζουν αντίσταση στην ινσουλίνη απο τα 'γενοφάσκια' τους αλλά λόγω του ότι ,στις νεώτερες ηλικίες υπάρχει αυξημένη κινητικότητα και μεγάλος ρυθμός ανάπτυξης παρεμποδίζεται η εκδηλωσή της .

Ο δυτικός τρόπος ζωής όμως του γρήγορου φαγητού και των σνακς,της μειωμένης κινητικότητος (καθιστικός τρόπος ζωής) αλλα και της καθήλωσης μπροστά στην τηλεόραση, και τους υπολογιστές , οδηγουν με μαθηματική ακρίβεια σε ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη.

Η παχυσαρκία ή αλλοιώς το αυξημένο σωματικό βάρος είναι ένα πρώιμο σημείο ανάπτυξης του νοσήματος και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζουμε την παχυσαρκία. Ειδικά όταν υπάρχει λίπος στην περιοχή της κοιλιάς τύπου 'σωσιβίου' τότε τα πράγματα δυσκολεύουν και ο κίνδυνος για εμφάνιση καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι μεγάλος.

Η περίμετρος της μέσης  είναι εξέταση που μπορεί να κάνει κάποιος απο μόνος του για να διαγνώσει αν έχει αντίσταση στην ινσουλίνη ή δεν έχει χωρίς αυτό να αποτελεί και τον κανόνα διότι πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Για τους άντρες τιμή  πάνω από  94 εκ  είναι παθολογικό για δε τις γυναίκες πάνω απο 80εκ.

Τα υπόλοιπα σημεία και συμπτώματα όπως η αυξημένη όρεξη που παρουσιάζουν αυτοί οι ασθενείς οφείλονται καθαρά στον υπερινσουλινισμό και ο βαθμός τους είναι ανάλογος με την παραγόμενη ινσουλίνη και τον βαθμό αντίστασης,γιαυτό και οι ασθενείς που προσπαθούν να κάνουν δίαιτα σε αυτό το στάδιο συνήθως δυσκολεύονται ,αφ ενός να χάσουν κιλά αφ ετέρου να διατηρήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα χαμηλά το σωματικό τους βάρος.

Οι βλάβες όμως που έχουν προκληθεί στον οργανισμό αρχικά σε βιοχημικό επίπεδο και στην συνέχεια σε οργανικό με την μορφή καταστροφής διαφορών οργάνων όπως νεκρώσεις ιστών όπως μετά απο ένα έμφραγμα του μυοκαρδίου ή υπετροφία διαφόρων ιστών όπως του λιπώδους ιστού είναι σχεδόν μη αναστρέψιμες και απλώς οι γιατροί προσπαθούν να συντηρήσουν ένα οργανισμό που βρίσκεται σε τεράστια βιοχημική δίνη.

Τελειώνοντας θα ήθελα να τονίσω την σημασία τριών παραμέτρων στην εμφάνιση της αντίστασης στην ινσουλίνη .Το πρώτο είναι η κληρονομικότητα , το δεύτερο είναι η άσκηση και το τρίτο είναι η διατροφή. Για το μεν πρώτο χρειάζονται πολλά να γίνουν ώστε να ανταποκριθούμε σαν γιατροί στο ύψος των περιστάσεων για τα υπόλοπα δύο με κατάλληλη συνεργασία ιατρού και ασθενών και με την βοήθεια διαιτολόγων, γυμναστών μπορούμε να επιβραδύνουμε και να βελτιώσουμε την εμφάνιση της αντίστασης στην ινσουλίνη

Με βάση το κριτήριο της αντίστασης στην ινσουλίνη οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες σε αντιστασιακούς και μη αντιστασιακούς στην δράση της ινσουλίνης

Οι αντιστασιακοί ασθενείς στην δράση της ινσουλίνης αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία ασθενών. Έχουν κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους μεταξύ των οποίων είναι η παχυσαρκία ,ο σακχαρώδης διαβήτης η υπέρταση ,η διαταραχή στα λιπίδια καθώς και η μεγάλη συσώρευση λίπους ιδιαίτερα στην περιοχή της κοιλιάς.Αυτο που πολλές φορές επιστημονικά αποκαλείται μεταβολικό σύνδρομο .

Ιδιαίτερα πρέπει να προσεχθεί η περίπτωση των γυναικών οι οποίες με την παρόδο του χρόνου αναπτύσουν χαρακτηριστικά ανδρών στην κατανομή του λίπους του σωματός των .Αυτή η μεταβολή ,που μπορεί να είναι γενετικά καθορισμένη ή ναγίνεται επίκτητα λόγω αλλοίωσης πρωτεινών του οργανισμού εξ αιτίας της υπερινσουλιναιμίας, αποτελεί και τον κοινό παρονομαστή στην πάθηση η οποία εκδηλωνεται με τον ίδιο τρόπο και στα δύο φύλα.

Γιατί όμως ο οργανισμός αναγκάζεται να αναπτύξει αντίσταση στην ινσουλίνη? Αποτελεί η αντίσταση στην ινσουλίνη άμυνα του οργανισμού απέναντι στην δράση κάποιας ορμόνης και εν προκειμένω της ινσουλίνης ?

Η απάντηση στο ερωτημα θέλει περίσκεψη .Σίγουρα η ανάπτυξη μηχανισμών εκ μέρους του οργανισμού σε μοριακό επίπεδο που αποκλείουν την ινσουλίνη να εκδηλώσει την δράσης της αποτελεί την πεμπτουσία στην συγκεκριμένη παθολογική διαταραχή.

Τελευταία ενημέρωση: 31/07/2014